Een stap verder

Een stap verder

En dan is het zo ver, jij vindt iemand leuk en die ander jou ook. Wat ga je samen doen, ga je elkaar aanraken en zo ja, waar dan en hoe? Het kan een spannende en energieslurpende tijd zijn, zeker als je het allemaal voor het eerst meemaakt. Soms komt het alleen tot zoenen en merk je al snel dat er niet meer in zit. Maar het kan ook dat je langzamerhand steeds een stapje verder gaat.

Hoeveel laat je zien?
Het is mooi als je eerst intiem met elkaar kunt zijn, voordat je eventueel ook seks gaat hebben. Het woord intimiteit komt van het Latijnse woord intimus, dat ‘binnenste’ betekent. Intiem met iemand zijn betekent eigenlijk dat je je binnenste aan de ander laat zien. Je onthult jezelf als het ware aan elkaar. Dat kun je bijvoorbeeld doen door elkaar in de ogen te kijken, door te vertellen wat je fijn vindt en wat je lastig vindt en door elkaar veel te knuffelen en te voelen wat de aanraking met je doet. Ook mét kleren aan en zonder echte seks te hebben kun je ontzettend genieten en heel veel voelen. Het is mooi om deze fase van ontdekken en verlangen zo lang mogelijk te laten duren. Lees ter inspiratie hieronder het gedicht van Nina maar eens.

Ho-he-bi?
Val je op jongens, op meisjes of op allebei? Lees hier verder over op wie je valt.

Voorspel – Een nat gedicht

Als het prikkelt…
Als het siddert…
Als het wikkelt…
Als het smacht…

Als ze kreunt…
Als ze steunt…
Als ze smeekt….

…………………………….

Wees dan stil en wacht…..

Tot zij kronkelt als Medea…
En je meeneemt naar hiernea…
En de hellepoorten doorgaat…
En tot haar hersens in het vocht waadt…

Niet in je masculien raket…
Heel direkt van A naar Z…
Maar een nieuwsgierig sluipen….
Door het doolhof naar haar bed…

Verlicht je eigen doelgericht…
In Venus haar aangezicht…
En niet overslaan…
De zijstraatjes te gaan…
Een elektrisch veld neuronen….
Waar onontgonnen orgasm-anismen zinderen en wonen….

Fluister, snuister….
Tast in ’t duister…
En waar de vlinders kroelen…
Subtiel de onderstroom bevoelen….

En betreed haar tempel niet, met je voeten nog in schoenen…
branden, wassen, bidden, en nederig het tempelpleintje boenen…
Haar hart gekust, gelikt, gekneed…
En buigen voor je binnentreedt…

Zal ze gekend, gevoeld, gezien….
Van zeurend kind naar keizerien…
Je nooit meer vragen stellen…
Haar ziel aan je vertellen…

Venus en mars niet langer vervreemd…
En je ziel niet meer ontheemd…

Verlicht ze zonder voorwaarden jouw donk’ re, koude huis….
En mag je in haar baden….
Want in haar schoot, daar ben je thuis….

Nina Beem 2016